Исклучувам.
Џош, можеш да извадиш друга слика? -Не, што и да е,
и во камерата е. -Мораме да излеземе. -Што? -Верувај,
мразам да признаам, ама мислам дека е во право.
И јас одам, сакам да соберам примероци. -Првиот проблем е
што единствениот излез од бродов е од каде што влеговме
а тоа низ влезот во импелерот. -А тој има 5000 степени. -Точно.
Ќе го испрскаме со течен азот од системот за ладење.
Тој систем што не чува да не се испечеме во бродов?
Па, само мал дел од тоа.
Алтернативи. Било кој.
Ова е тоа. -Гигантско е. Огромен кристал.
Колкав е? -Добрите вести се што оделата можат да го
издржат притисокот.
Сосема е заглавено кај ласерите. -Мораме да го сечеме
за да функционира. -Добро. -Бек, запали светло. -Палам.
Прекрасно е. -Господе.
Ова ти е пештера. -Ова е како кристален Гранд Кањон.
Теории, претпоставки. -Мислам дека ова е геод, ама не сфаќам
како можел да преживее овде долу. -Можеби има кобалтна
школка? -Не, мислам во магма со 5000 степени, нешто мора
да го заштити. Неверојатно. -Зимски. -Да? -Ова е џиновски
меур, во кобалтна школка сме 7000 милји под површината
на земјата. Јако а? -Да, навистина.
Почнувам со сечење. -Во ред. Јас ќе одам да го проверам
трупот, викни ме ако ти требам. -Добро.
Ох, не. Зимски! Гледај. -Ова е аметист.
Господе, ја скршивме школката.
Не морате да бидете овде, сакам да се вратите внатре.
Мислам дека тоа се однесува на мене. -Наредба си е наредба.
Чекја, губам кислород. -Што да направам? -Провери ги
цревата Џош.
Брзо. -Работам колку што можам брзо.
Побрзајте, имаме две минути пред лавата да не стигне.
Ајде момци, ајде.
Нема да работи без кислород, губиме кислород.
Го поправив, ајде. -Добро е. Сега работи. Добро Џош.
Виталните значи на Џош се влошија. -Што?
Серж.
Скоро е готово Џош.
Џош!
Џошуа. -Сега ќе му го поврзам кислородот, во ред? -Да.
Поврзано. -Морам да ги проверам ласерите.
Ајде Бет, заврти ги. Само три ласери. -Вклучувам.
Подобро ќе биде ова да работи, плимата надоаѓа.
Да. Имаме среќа, мислам дека ќе испливаме од ова.
Боб?
Ајде, готово е. -Добро. -Бет, влегуваме.
Започни го стартот. Бет, ме слушаш? Внимавај.
Стартувај ги импелерите.
Вратата, активирај ја вратата. Сега Бет!
Добар си? Ќе бидеш во ред. -Добра работа. -Фино.
Имаме добри и лоши вести. -Кажи ги добрите.
Па, живи сме и се движиме. -Тоа е добра вест.
Ама е жешко. -Поради азотот што го испуштивме од системот
за ладење сега малку се загреваме. Ќе одам назад и ќе
дотерам малку. -Ќе дојдам и јас. -Да те проверам, добро?
Фала Бет.
Тоа е лошата вест? Не е многу лоша. -Не. командирот Ајверсон
умре, ама ние сме живи и мислам дека тој би сакал ние
да ја завршевме нашата мисија па важно е ние да...
Во ред е. -Ти благодарам. -Во ред е.
Да му дадеме секунда, добро? Го заслужи тоа.
Господе, ова сето изгледа премногу големо, зар не?
Мислам дека го пробуваш невозможното, пробуваш да
го спасиш светот. Огромно е. Јас дојдов овде за да ја
спасам жена ми и моите две деца, ама шест милијарди
животи, тоа е премногу. Само се надевам дека сум доволно
паметен и бистар да спасам три. Сврши добра работа Џошуа.
Многу добра. -И ти би го сторил истото. -Можеби.
Еј кој вози? -Авто пилотот. -Се надевам дека го знае патот.
Ти и јас, двајцата.
Навистина си професор на колеџ, не си од ЦИА, од НСА
или од некое од тие места со три букви? -Не. Јас сум досаден
професор на колеџ. Долгометражен.
Тоа беше најхраброто нешто што сум го видела.
Недостатокот на кислород не ми даваше да плачам како мало
девојче. Како што обично правам во опасни ситуации.
Еј момци, се доближивме до преодот на мантилот и јадрото.
Каде сте?
Ставете го клучот. Спремен? -Ние сме во луксузниот, убав
дел со оружјето, и ги проверуваме нуклеарките.
Ова е роденденот на ќерка ми. -Спремни сте? -Да. -3, 2, 1.
Зелено? -Да. -Во ред, сега мораме да ги синхронизираме
часовниците.
Еве. Сега да ги успиеме.
Зимски, може да дојдеш овде малку? -Да.
Не треба да одиме низ ништо црно. -Да. Те молам немој.
Што е ова? -Насекаде се.
Господе. Тоа се дијаманти.
Одлично, седни и врзи се, ќе се судриме.
Спремно, внимателно.
Момци, одбегнуваме дијаманти големи колку планини, па
пазете малку. -Дијаманти, кој сака? -Сакаш помош?
Добро, изгледа како да сме на чисто.
Пробив. Во контрола на оружје. Излегувајте! Веднаш!
Серж! Серж! Што правиш? Ајде! -Мојата книга.
Серж!
Земи го тајмерот. -Џошуа! -Ајде. -Ова ќе ви треба. -Не!
Боже не, Серж! -Во ред е. -Серж, не!
Ајде, мораме да одиме!
Бек, исклучи го системот за исфрлање. -Бек, не, еден
оштетен дел му се заканува на целиот брод. -Бек!!! Бек!!!
Застани го отфрлањето!
Серж, овде сме, нема да те заборавиме. -Серж, погледни
во мониторот, овде сум. -Не можам да те видам.
Ќе ја отвориме вратата рачно. Сега работиме на тоа.
Уште колку? -Го можам ова. -Џошуа, уплашен сум.
Тука сме, нема да оди две секунди, добро?
Бек, исклучи го системот за отфрлање. Мислам дека не
ме слуша. Серж, погледни ме. Овде сме, нема да те
заборавиме, веднаш ќе те извадиме, работиме на тоа.
Не знам како. -Остани со мене. Ме слушаш, овде сум, нема да
те оставам. Ќе дојдам во Париз и ќе излеземе после ова.
Одкако ова ќе помине. -Џош! -Серж. Серж!
Ти ги измени кодовите? -Не ги ни активирав.
Го остави да умре.
Всушност ако сакаш да знаеш го убив двапати, прво кога го
удрив дијамантот, а после кога не ги исклучив исфрлањето.
Сакаш да се чувствувам полошо отколку што веќе се чувствувам?
Не е можно... -Зошто си таква? -Ти ќе одлучеше? -Да, да го
притиснеше тоа копче можев да го извадам оттаму, ти викав!
Земи го и погледни го.
На пет сантиметри бев, и ти реков да ја отвориш вратата
а ти не ја отвори. Ти викав. Зошто не го стори тоа?
Зашто морам да решам. Судбина или Бог...
Остави го Бог надвор од ова. -Серж умре за ние да ја
завршиме нашата работа. -Така е, работата е да се
спаси светот. -Не целиот свет Џош, смао нив трите.
Вергилие, се приближуваш до преминот кон јадрото, спремни
ли сте? -Џош, ме слушаш?
Џош, ме слушаш?
Спремен ли сте д-ре Киз? -Овде сум.
Контрола, спремни сме.
Тоа е јадрото на земјата.
Штотуку многу забрзавме. Одиме со 95 чвора.
1 1 0. -1 30. 1 40. Брзината ни порасна зашто густината на
јадрото не е како во нашите проценки, полесно е отколку
што мислевме. -Толку од погодувањето. -Мене ова ми
одговара, со оваа брзина ќе стигнеме до внатрешното јадро
за нешто како пет часа. Конечно да не послужи среќа.
Рес. -Да? -Ќе ги внесеш ли податоците за новата густина
на јадрото во равенките за експлозијата.
Те молам, кажи ми дека ова е доволно.
Неуспех? -Ми кажувате дека 1 000 мегатонските нуклеарки
што ги имаме нема да бидат доволни? -Нема, овај материјал
на јадрото е премногу тенок, енергетските бранови од
експлозијата нема да се прошират доволно далеку,
само ќе ги снема и ништо нема да направат.
Толку е. Да си одиме дома.
Да си одиме? -Командирот ни е мртов, нашиот стручњак за
оружје е мртов, системите за контрола на оружјето ги нема,
не знаеме дали можеме да ги активираме нуклеарките, и
нашиот план да се среди јадрото повеќе не е добар, па, не
успеавме. -Не е така. -Не успеавме и си одиме дома.
Ќе одиме со алтернативата. -Која алтернатива?
Што зборуваш? -Генерале, овде др. Конрад Зимски,
„„Судбина„„ тргнува. Повторувам „„Судбина„„ тргнува.
Проклетство.
Треба се да знам за да си ја вршам работата.
Ова не мораш да го знаеш. -Генерале моја работа е да ја
обезбедам сигурноста на оваа мисија, се што влијае на неа
е моја работа. Што е „„Судбина„„? -Тоа е уред.
Уред за започнување на длабоки сеизмички потреси.
Судбина. Имаме причина да веруваме дека нашите
непријатели работеа на оружје кое што може да започне
прецизни сеизмички случувања. Би можеле да направат големи
земјотреси под нашата територија. Нема да може да
се каже кој го направи тоа. -Па? -Па, и ние направивме
такво. МАД (ЛУДО) -Взаемно осигурено уништување,
најдобриот акроним воопшто. -Прекрасно. -Тие го направија
први, јас го направив подобро. Испратив високоенергетски
ЕМ бранови низ пукнатините на земјата и, знаете...
Зимски, зошто мислиш дека „„Судбина„„ ќе го допре јадрото?
Зашто веќе го стори тоа.
Ова не е природна грешка. Ние ја убивме планетата.
Постојано велеше дека јадрото е преголемо за да биде
допрено од било што друго сем од нуклеарки. -Јадрото е мотор.
Фрли малечок клуч во моторот и можеш да го запреш.
Контрола, одве Вергилие, бараме појаснување на
статусот на проектот „„Судбина„„. Зошто не ни кажавте за ова?
Зашто не ви требаше да знаете мајоре. Можеби нема да ви се
допадне ова, ниту мене, ама тоа ми е работа и јас го правам
ова за мојата земја. А ако не ги развиеме тие уреди некој полош
ќе ги направи и ќе ги употреби против нас, го имате мојот збор
дека никој во оваа администрација, никој,
не знаеше дека ова може да се случи. -Значи уредот што ја
уби планетата е твојот помошен план.
Електричен шок може да запре срце, ама може и да
го стартува. „„Судбина„„ ќе работи. Мора. -Нема да работи.
Ако пак го употребиш тоа со јадрото веќе успорено ќе го
дестабилизира потполно. -Признавам дека има мал
ризик, ама со оглед на околностите не гледам.
Слушај ме, секој вулкан на земјата ќе еруптира, ќе има
земјотреси доволно големи да не искинат на парчиња.
Др. Киз. -Што? -Се плашам дека тоа е се што имаме.
Имам наредба од претседателот, вратете се дома, одиме на
планот Б. -А што е со планот Ц? Да продолжиме, да го
рестартираме јадрото, некако, ако не успееме, вие ќе ја
испукате „„Судбина„„, не можам да чекам да излезете оттаму.
Не чекај. Ако не успееме, испукајте ја „„Судбина„„.
Ама ајде! Тоа е смешно. -Каков избор имаме?
Ме заебаваш? Ако го употребат тоа, ударните бранови ќе не
збришат. Би биле среќни да се вратиме сега ако завртиме.
Сега ви кажувам дека ќе ја испукаме „„Судбина„„, и треба
да го направием тоа колку што може побрзо, и ако сеуште сте
таму ќе бидете уништени.
Ребека, те молам не ме терај да го направам ова.
Планот Ц.
Ти одлучуваш командире.
И се придружувам на одлуката. Влегуваме. Жалам г-не.
Вие сте суицидни морони, луди сте? Планот Ц?
Ќе го стартуваме јадрото некако? Одлична идеја!
Штета што сум заглавен овде со вас лудаци!
Вие можеби ништо немате да изгубите, ама јас ќе го изгубам
животот, фала ви многу, сега завртете, тој ни рече да се
вратиме, и ќе се вратиме, сакаш да бидеш херој, маченик?
Луд си! Благодарам. Заврти!
Не сакам да умрам вака. Во овај глуп брод. Замолчи!
Ова не е глуп брод.
Мораше некогаш да се случи.
Што е тоа? -Станицата за пратење на ЕМ, онаа што ги
прати импулсите. Боже, не.
Кажи ми. -Се сеќаваш на невидливите микробранови
за кои што зборуваше Џош? Па, штотуку најдоа дупка.
Господе.
Сега со оваа страшна вест одиме во живо во Сан
Франциско каде Лио Џекс ја има приказната.
Да Клер, тешко е да се поверува дека половината Сан Франциско
е во рушевини денес по најкатастрофалниот настан
во историјата на нашата нација. Овде ситуацијата е страшна,
има илјадници мртви, многу исчезнати, хотели, болници.
Покажи ја струјната мрежа.
Целиот западен брег отпадна.
Тоа значи дека ќе треба да ја исцицаме секоја капка сок
источно од Карпестите планини за да ја испалиме „„Судбина„„.
Уште еден ЕМ испад и нема да имаме повеќе струја.
Генерале морате да им дадете повеќе време. -Нема повеќе
време. Полковнику, јави се во „„Судбина„„. -Вложувам жалба...
Рет до Џош. -Кажи. -Еве ви ги податоците за ЕМ полето што
ви требаат. -Примено.
„„СУДБИНА„„ ЗВУЧИ ЛОШО. МОЖЕ ЛИ ДА ВИ ПОМОГНАМ?
НИ ТРЕБА ВРЕМЕ. НајДИ ЈА. УСПОРИ ГИ.
Еве сме.
Џејмс.
Да г-не.
Да г-не. Одиме народе.
ВНАТРЕШНО ЈАДРО. -Ајде маче, ајде да видам. -НЕУСПЕХ.
Добро ајде да видиме пак. -Густината е мала Џош.
Што се смееш ти? -Јас и 400 најпаметни од целиот свет
го смисливме првиот план. -Ќе ни помогнеш? -Не, сакам
да завртиме и да си одам дома. -Тоа нема да се случи.
Тогаш ќе умреме. -Ајде да тргнеме од почеток.
Модулот на густината, после мораш да го интегрираш
волуменот. -Овде, види го ова.
Сега другото. -Добога. -Ќе пробам пак.
Не, Брас, чекај, имам теорија. Заинтересирани сте?
Да, сме. -Да запалам една ќе ви кажам.
Фала Богу.
Добро, видете, мораме да употребиме интерференца
на брановите, зашто една експлозија нема да биде
доволна, помисли на камења во рибник, ќе фрлиш голем
камен, ќе плесне, и толку е. Готово. Ама ако фрлиш
помал камен, ќе почекаш додека да се ослабат брановите
и ќе фрлаш и други. Другото е основна динамика на
флуидите. Брановите ќе се појачаат меѓусебно со
геометриска прогресија.
Значи ќе имаме пет експлозии по 200 мегатона. -Наместо
едно големо пукање. -Значи ќе ги спремиме нуклеарките, ќе
ги поставиме во јадрото со точност што треба да биде
многу голема, ќе ги детонираме во серија точна до милисекунда
и ќе му избегаме на најголемиот ударен бран во историјата.
Да. -Да. -Тоа треба да е едноставно.
Ја свртуваме силата. -Калибрација на системите.
Пресечи ја црвената жица над колото. Не чекај! Жалам.
Сечи ја под него.
Појачајте ја силата на реакторите 10 до 15.
Скоро сме готови народе.
Момци му се приближуваме на внатрешното јадро.
Нуклеарките се спремни, тајмерите се вклучени.
Одлично, да почнеме да ги фрламе. -Не, бомбите не се
направени за овие притисоци, затоа беа во тој отсек, ако ги
исфрлиме сега без кутиите ќе бидат здробени.
Претпоставувам дека имаме план Д. -Тој е секциите на
бродот, ќе ставиме по една во секоја секција на бродот и ќе
ги исфрламе поединечните секции една по една, треба да
издржат доволно долго додека да пукнат бомбите.
Што е? -Бродот не е направен да отфрла неоштетени делови.
Добро, овие се механизмите што ги држат деловите заедно.
Сите се поврзани заедно со една главна хидраулика.
Нешто како клучеви на привезок. Треба да го
отклучиме клипот, а тоа ќе ги ослободува деловите за бомбите
да можат да бидат отфрлени. -Каде е главната хидраулика?
Во ладниот простор што го употребивме за да излеземе.
Ама што бара таму? -Не ми сери, не мислев дека намерно
ќе го саботирам бродот, жалам. -Значи еден од нас
треба да влезе таму? -Точно. -Во јадрото кое што има
9000 степени? -Да. -Може да се олади со течен азот? -Не.
Не може. -9000 степени, а оделата ни се направени
да издржат... -Половина најмногу. -Значи велиш дека
тој што ќе влезе таму нема да се врати повеќе назад?
Заедно. -Да, благодарам.
На три. -Добро. -1, 2, 3.
Ќе одам да се спремам.
Не, чекај. Само малку. Може? -Да. -Благодарам.
Магија.
Мислам, Брас, три исти сламки. Ова е детски, ајде пак. -Не.
Нема. мислев дека ќе бидеш среќен. -Не, не на сметка да
не направиш будали. -Така е, зошто ти да бидеш херој?
Зашто ова е мој проклет брод. -Тоа е логично. -Види, го градев
20 години. Бродот е мој и нема да дозволам да не успее. Нема.
Ако сакаш да знаеш за што вреди да се умре, вреди за
бродов. Да го изградиш, наместо да го замислуваш. Ако на
Виргил му треба повеќе крв, тоа ќе биде мојата крв.
Сега ќе одам да се спремам.
Спремен сум.
Бек. Џош.
Страшен брод направи Бред.
Навистина сум горд што ве запознав.
Брет. Едвард. -Да?
Во право беше. Ова е твој брод. Ама посакувам да беше и мој.
Комората е запечатена. Спремно е.
Отвори го капакот.
Издржи. Издржи.
Рачното исклучување е готово, можеме да те извадиме
оттаму.
Стартувај во импелерот.
Не.
Имаме работа да завршиме. Да ја завршиме.
Да одиме.
Магнетските штитови вклучени. -Моќност на 85%, зголемете
на реакторот 1 0. -Персоналот да се тргне.
Господе. -Жалам.
Добро, долу е.
Се приближуваме на местото на првото отфрлање.
Мораме да бидеме точни до секунда момци.
Исфрлање за 35 секунди. -Тајмерот е вклучен.
Ајде.
Чисто, и исфрлам.
Добро, започнете со секвенцата за палење.
Г-не. -Ова ни е последна шанса.
Проклет нека си. -Проклет да сум? Прекасно. -1 0, 9, 8...
ПРИСТАПОТ ОДОБРЕН. -Да, те имам.
4, 3, 2... Што се случува? -Некој ни ја заврте енергијата.
Ама каде отиде? -На Кони Ајленд.
Вашиот Кунг Фу не е јак. -Колку ќе треба да го вратите
на линија? Работете!
Здраво генерале. Може нешто да направам за тебе?
Тајмерот вклучен.
Чисто. Исфрлам.
Исфрлам.
Уште да го фрлиме нашето последно 200 мегатонско камче
во барата. -Секогаш сакав да пукнам во нуклеарната
физика. -Знаеш, она за пропагацијата на енергијата...
Тоа беше физика за средно. -Не баш... -Ги зедов брановите
должини на флуидот и ги помножив во осум... -600.
Сигурен си дека внесе компензација?
Мораме да го вратиме тајмерот.
Не го чепкај, нема да работи. Не е до тајмерите. Не е доволно.
Што не е доволно? -Последната бомба не е доволна.
Со времето? -Не, последната треба да биде 30% поголема.
Тоа е три, три и пол кила плутониум. Каде ќе ги најдеме?
Момци, не удри енергетски бран, не можам да го одржам
курсот, го исфрлам отсекот за 1 5 секунди. -Не Бек, чекај!
Туркај. Туркај! -Ајде момци, не ве слушам.
Рамото. -Момци. Бегајте оттаму, што правите? Мислам дека
пак ќе не удри. -Не можам. -Добро. -Не можам, жалам.
Ме слушате? Го коректирам курсот. Сега.
Зимски!
Туркај!
Го отфрлам отсекот за 1 0 секунди, ме слушате ли?
Џош, оди! Излегувај, сега! Оди!
Џош, за последната бомба, да се направи поголема,
употреби ги горивните прачки од реакторот.
Исфрлам.
Бет. Ме слушаш?
Ако имаш подобри идеи кажи ги сега. Имаме само три
минути да го исфрлиме ова. Бек?
Ајде момци, не ве слушам.
Бек.
АЛАРМ ЗА ТЕМПЕРАТУРАТА ВО РЕАКТОРОТ.
Џош. Дојди. Добар си?
Добар си? -Извади ми ги ракавиците.
Морав да го појачам пукањето. Жалам.
Да... -Не, остани овде една секунда.
Се обидував да те викнам. -Знам дека немавме врска.
Така е. -Знам што направи. -Немаме доволно енергија.
Знам. -За да се вратиме. -Добар беше. И јас истото
ќе го направев. Каде е Зимски? Дојди ваму. Добар беше.
Една минута до првата детонација.
Дванаесет додека да не удри бранот.
Се надевав дека побрзо ќе се загушиме.
Бек.
Што би направила ако ти дадам доволно сила да го
стартуваш импелерот? Можеби не ласерот, ама импелерот.
Што? Од каде? -Во јадрото има 9000 степени, аноптениумот
може да ја претвора топлината во енергија. Целиов овај брод
е како огромен соларен панел. Помогни ми.
Број два оди.
Зашто овде во големото, бескрајно, незнајно...
Човекот ја осознава најважната работа од се. Себеси.
Може да сфати...
Што правам ебате?
Имаме ротација! Се врти!
Ајде Бек, до каде е?
Тоа е последното? -Да.
Дај му неколку секунди.
Работи!
Спреми се за забрзување од неколку „„Г„„.
420 чвора. -Тоа е веќе добро. -440.
Еј Рет, каде е центарот на земјотресов? -Насекаде,
ова е еден гигантски ударен бран. Планетата се лечи себеси.
Со оваа брзина ќе бидеме дома за третина од времето.
Да се надеваме.
Се додека можеме да ги пратиме овие текови на
магмата ќе бидеме во ред. Само се надевам дека
нема да заглавиме во ќорсокак без ласерите.
Добро навигатору, по кој пат? -Имаш поголема густина на
текот на лево. Прати го текот.
Каде оди? -Изгледа најде место помеѓу тектонските плочи,
некаде во близина на Хаваи.
Ти реков дека пулсирачките ултрасонични бранови ќе
работат. -Не се уморуваш ли да си во право?
Да. Што е следно за тебе?
Туш. Најверојатно ќе се вратам во НАСА. Ти?
Пица со феферони, зелени пиперчиња, кромид, повеќе
печурки, па туш, па назад во училницата.
На НАСА и требаат неколку добри луѓе.
Да, за несреќа и на моите бруцоши по геофизика.
Знаеш што навистина ме лути? -Боб, Серж, Зимски, никој
никогаш нема да знае што тие направија, ни зошто умреа.
Освен. Ако ова сето некако протече надвор.
Добро, одиме.
„„Судбина„„, запознај се со светот.
Свету, запознај ја „„Судбина„„.
КРај